ผลของการคิดดอกเบี้ยเกินอัตราที่กฎหมายกำหนด

การคิดดอกเบี้ยเกินกว่าที่กฎหมายกำหนด ผลทางกฎหมายเป็นอย่างไร

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2131/2560 โดยศาลฎีกามีคำวินิจฉัยว่า โจทก์คิดดอกเบี้ยจากจำเลยร้อยละ 1.3 ต่อเดือน หรืออัตราร้อยละ 15.6 ต่อปี ซึ่งเป็นการคิดดอกเบี้ยเกินอัตราที่กฎหมายกำหนด อันเป็นการฝ่าฝืน พ.ร.บ.ห้ามเรียกดอกเบี้ยเกินอัตรา พ.ศ.2475 มาตรา 3 ประกอบ ป.พ.พ. มาตรา 654 ( ไม่เกินร้อยละ 15 ต่อปี ) มีผลให้ดอกเบี้ยดังกล่าวตกเป็นโมฆะ

กรณีถือไม่ได้ว่าจำเลยชำระหนี้โดยจงใจฝ่าฝืนข้อห้ามตามกฎหมายหรือเป็นการกระทำอันใดตามอำเภอใจเสมือนหนึ่งว่าเพื่อชำระหนี้โดยรู้อยู่ว่าตนไม่มีความผูกพันตามกฎหมายที่ต้องชำระ อันจะเป็นเหตุให้จำเลยไม่มีสิทธิได้รับทรัพย์นั้นคืนตาม ป.พ.พ. มาตรา 407 ( ซึ่งคำพิพากษาของศาลฎีกาเดิมจำเลยหรือลูกหนี้จะเรียกคืนหรือขอให้นำไปหักกับเงินต้นที่กู้ยืมไม่ได้ ) เมื่อดอกเบี้ยของโจทก์เป็นโมฆะ เท่ากับสัญญากู้ยืมมิได้มีการตกลงเรื่องดอกเบี้ยกันไว้ โจทก์ไม่มีสิทธิได้ดอกเบี้ยก่อนผิดนัด และไม่อาจนำเงินที่จำเลยชำระแก่โจทก์มาแล้วไปหักออกจากดอกเบี้ยที่โจทก์ไม่มีสิทธิคิดได้ จึงต้องนำเงินที่จำเลยชำระหนี้ไปชำระต้นเงินทั้งหมด

ข้อสังเกต.- คำพิพากษาของศาลฎีกานี้เป็นการกลับหลักเดิมดังอธิบายเพิ่มไว้ใน() และข้อสังเกตของคำพิพากษาฎีกานีุ้ต่อไปก็คือ ถ้ามีดอกเบี้ยเกินกว่าที่กฎหมายกำหนดเท่ากับว่าในสัญญาไม่มีการตกลงเรื่องดอกเบี้ยไว้ เจ้าหนี้ไม่มีสิทธิได้รับดอกเบี้ยก่อนฟ้องทั้งหมด และไม่อาจเอาเงินที่ลูกหนี้ชำระมาแล้วหักเป็นดอกเบี้ยได้ แต่ต้องตัดเป็นการชำระเงินต้นทั้งหมด

บทความโดย สำนักงานกฎหมาย พีดี-ลอว์ ออฟฟิศ ( Pd-Law Office )

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *